altergrawitacja.pl

Rozprawa Einsteina opublikowana w marcu 1905 roku dotyczyła pewnych zagadek związanych z naturą światła. Naukowcy już wcześniej zauważyli, że gdy światło mknie w przestrzeni, zachowuje się podobnie jak fale rozchodzące się po powierzchni stawu. Jednak teoria falowa nie tłumaczyła, dlaczego oświetlanie pewnych metali światłem ciemnoniebieskim powoduje przepływ prądu elektrycznego, a światło jasnoczerwone nie wywołuje takiego efektu. Zjawisko to, zwane zjawiskiem fotoelektrycznym, zostało wyjaśnione właśnie przez Einsteina. Uznał on, że światło można czasem traktować jako małe porcje (kwanty) energii, które później nazwano fotonami. Kiedy światło ma określoną barwę, energia jego fotonów wystarcza, by wybijać elektrony z powierzchni pewnych metali. W rezultacie w metalu płynie prąd elektryczny. Współczesne wynalazki, takie jak kamera telewizyjna, baterie słoneczne czy światłomierz fotograficzny, wykorzystują opisane przez Einsteina zjawisko fotoelektryczne. W roku 1921 Einstein został uhonorowany Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie praw rządzących światłem.

read comments (0)

We wrześniu 1905 roku Einstein opublikował kolejny artykuł, w którym podał matematyczne uzupełnienie swej szczególnej teorii względności. Zawarł w nim równanie, które stało się niemal symbolem jego wkładu w naukę: E=mc2. Zgodnie z tym wzorem ilość energii wyzwolonej po rozszczepieniu atomu jest równa utracie masy pomnożonej przez prędkość światła podniesioną do kwadratu. E – energia, m – masa, c2 – pomnożonej przez prędkość światła podniesioną do kwadratu (oznacza c razy c, czyli 299 792 kilometry na sekundę razy 299 792 kilometry na sekundę), Ponieważ c2 jest ogromną liczbą (prawie 90 miliardów km2/s2), niewielką masę można przekształcić w olbrzymią ilość energii. Rozszczepiony atom uranu szybko tworzy dwa mniejsze atomy, ale traci przy tym około 0,1 procenta swej masy; ta maleńka masa zamienia się w dużą ilość energii. Zasada ta działa także w drugą stronę. Do „zmaterializowania” zaledwie jednego atomu potrzebna byłaby znaczna ilość energii. Dzięki wysiłkom naukowców takich jak Einstein ludzkość coraz więcej wie o naturze wszechświata.

read comments (0)

W XVIII wieku uczony Antoine Laurent Lavoisier zajmował się wagą materii. Spostrzegł, że po reakcji chemicznej masa produktów jest równa łącznej masie substancji wyjściowych. Na przykład jeśli się spali w tlenie papier, to powstanie popiół i produkty gazowe, ważące w sumie tyle, ile ważył papier i dostarczony tlen. Lavoisier sformułował więc ?zasadę zachowania masy, czyli materii. Jednakże w roku 1945 wybuch bomby atomowej nad Hirosimą ujawnił nieścisłość zasady podanej przez Lavoisiera. W wyniku eksplozji uranu o masie większej od krytycznej powstają inne produkty, ale ich sumaryczna masa jest mniejsza od masy zużytego uranu. Jak wytłumaczyć ten ubytek? Otóż część masy zamienia się w energię, wyzwalaną podczas straszliwego wybuchu. Eksplozje te dowiodły, że nawet niewielkiej ilości materii odpowiada kolosalna energia. Rzecz znamienna, możliwy jest też proces odwrotny. Energia zamienia się w materię, gdy podczas zderzeń rozpędzonych cząstek elementarnych powstają nowe, cięższe cząstki.

read comments (0)